امشب در گروه های تلگرامی که عضو بودم و بسیاری از دوستانم، متن نوشته قبلی ام را با عنوان:

ایده: «بورس نقاش ها و نقاشی ها» یا «گذرگاه هنر»

ارسال کردم. ایده ای که در خصوص خیابان انقلاب تا ولیصعر و پتانسیل ها و فرصت هایی که دارد، میگوید می توانیم با محترم دانستن هنر و هنرمندان به ویژه در عرصه نقاشی، یک «گذرگاه هنر» یا «خیابان نقاشی» یا «بورس نقاش ها و نقاشی ها» راه اندازی کنیم.

ایده را ارسال کردم، متن را هم عینا کپی کردم و فرستادم. (شاید بهتر بود برای محیط تلگرام، کمی ویرایش شده باشد). 

 

بازخوردهای جالبی داشت، بسیاری تعریف کردند و مرحبا و آفرین و وری گود! ارسال کردند و گفتند که ناب است و برای دیگران هم ارسال خواهیم کرد. دوستانی هم تکراری دانستند و دوستی هم برای مطرح کردن در شهرش اجازه می گرفت و حتی وقتی من در گوگل جستجو کردم دیدم در سایتهای دیگر هم نقل شده است و.....

خلاصه اینکه، باور دارم ایده، همانند یک اندیشه است، روان و جذب کننده و حساس.

روان، چون به آسانی در همه جا نشر می شود

جذب کننده، چون به زودی با کم و زیاده هایی توسط دیگران در تلاش برای تکمیل شدن است

و حساس، چون به سادگی خواهد مُــرد. اگر درجایی و زمانی درست نشود، ایده به خاموشی میرود

 

برای من، ارسال ایده و این فرصت بینی، سوار شدن بر افکار عمومی موجود در فضای مجازی موبایلی، بود. دوست دارم اگر این اندیشه، میتواند برای عده ای، هنری و فرهنگی مفید باشد، بتواند با «خواسته جمعی ِ مردم» امکان تحقق پیدا کند و رشد کند و ماندگار شود.

کاش امکانی وجود داشت که بتوانم رشد و افول و نظرات پیرامونش را رصد کنم و ببینم.