هر فـردی در دوره ای زندگی، بحـران و بزنگاهی را سپری می کند. برخی از این بحران ها عمومیت دارند مثلا یا بلوغ و یا انتخاب همسـر و فرار از بیکاری و مرگ عزیزان و .....
اما گاهی این تجربه ها، عمومیت نداشته و مختص ِ همه نیست اما از ارزش بحرانی و خاص بودنش کاسته نمی شود. اما باید برایش راهی یافت و خلاص شد. وگرنه خودخوری و خودآزاری و دیگرآزاری و درگیرشدن در این وادی و واماندن از مابقی مسیرهای زندگی و ضربه های پنهان و آشکار دیگر، لطمات بسیار عظیم تری بر انسان خواهند گذاشت. پس آنها را دریابید و راهـی برایشان پیدا کنید
نمی توانم مثال بزنم! فقط اینکه خود و ثانیه های بحـرانی زندگی تان را با "راهی" یا "راه درویی" دربیابید و آرامش یابید.
ضمنا ؛ هرگز به اين فكر نكن كه در برابر فاجعه اي كه هنوز اتفاق نيفتاده، چگونه بايد عزا بگيري. یعنی اگر نیست و ندارید چنین مسائلی، آسوده باشید و لبخند فراموش ِ لبانتان نشود.
شاد و سرافراز باشید