ثانیه

بعد از سالها تلاش برای یاد گرفتن، درس و کلاس و مشق و مدرسه و دانشگاه، و پای درس اساتید بزرگ نشستن، کتاب و مجله و موضوعات مختلف خواندن، رسیدیم به استادی بزرگ که فعلا در او مانده ام و همچنان پای بندش

می خواهم آرزویی تلخ بکنم.

میخواهم آرزو کنم که روزی بتوانم از او بگذرم و راهی شوم و دوباره جریان ِ ابهام آلود آموختن و کشف کردن را پیگیری نمایم. این آرزوی تلخ، آرزو و رویای یک معلم بزرگ هم هست. کسی که میخواهد شاگردانش از او پیشی بگیرند

محمد رضا شعبانعلی

را می توان در متمم (محل توسعه مهارتهای من) بهتر شناخت و از او آموخت.

پ.ن: بعد از 20 ماه ، این شروع خیلی خوبی بود. معرفی یک انسان بزرگ.