ثانیه

دوستی بسیار خوب و رفیقی صمیمی و صاحب فکر در دنیای اینترنت به نام «سمیرا» دارم که شاعر جوان ِ شایسته ایست. گاهی شعرهایش را می خوانم و مسرور می شوم و گاهی نوشته هایش را. در صفحات اجتماعی و .. از او شعرهایی در این بامداد آرام می خوانم که دوست دارم در وبلاگ برای مخاطبین نیز درج کنم. با هم برخی از آنها را مرور میکنیم :

.

من شاعــــــــرم غزلی مست می کند مرا
گاهی  نگاه کسی ,آتش پرست می کند مرا
تنها بخواه " نیست "شوم نیست می شوم
تنها اشاره ی تو فقط "هست "می کند مرا
تب کــرده ی تغافل تکـــرار نام تـــوام
حالی بپرس که لحن تو یکدست می کند مرا
دیگر مخواه ...مـخـواه به شعری نظر کنم
من شاعـــــرم غزلی مست می کند مرا

.

وقتی تو نیستی  , انگار ثانیه ها ســـــال می شوند
بی تــــــــو تمــــام "شدن ها "محــــــال می شوند
وقتـــــــی تو نیستی سبد سبد دلتنگــــــــــــــــم ..
بی تو تمام سیــب های سرخ کـــــــال می شوند
ای خوب !گرمای لحن کلامت شنیــــــدنی ست
این دست های بی حوصله با تو بــال می شوند
باید حماســــه سرود  ...باید حماسه ساخت ...!!
بی تـــــو , رودابه های جوان زال می شوند!
وقتی تــو نیستی حال واژهای من بـــد است
با تـــو این شعرهای من خوشحـال می شوند ..!

.

در
سکوت فرو می رود
سرزمین سبا
وقتی که
نمی آید هــــدهــــــــــدی
از سمت دست هایت .....

.

کجا هستند مداد رنگی هایم ؟؟؟؟
کجاست گچ های سپید و آبی مدرسه ؟
می خواهـــــــــــــــم روی تخته "سیاه " روزگار
روی تمام بوم های دنیا
می خواهـــــــــم ؛
می خواهـــــــــم
"عشـــــــــــق " را بکشم ......

.

در تیک - تاک نامت
گم شده اند
تپش های قلــــــبم
می ترســـــــم
نامت را که بلــــــــند بنویسم !
از کار بیفتنــد
تمام ساعت های جهــــان .......!!!

امیدوارم هرجا که هستند شاد و سرفراز باشند. مدتی مدید خواستار چنین کاری بودم که ممکن نشد و اکنون رسم ادب را به جای آوردم.