ثانیه

می گذرد و بعدش می فهمی که ای وای من ؛ هیچ اندر هیچ بوده و کاری نتوانسته ای برایش بکنی

چند وقتی زور می زدی ، حرص می خوردی و به نظر خودت داشتی کمکش می کردی و راهنماییش می کردی

اما هیچ.

کمک که نکردی، مزاحم بودی. راهنمایی نبود و دخالت بود. به جای نیکی ای که تو را سنگین و با احترام کند ، ارزشت کاسته شد، دیگر حتی تیغت نمی برد و چاقویت کند شده.

اما هنوز به واقع می دانی که تو اشتباه نمی کردی و حرف حق می زدی

اما بازهم حیف دارد. بر عمری که چنین بیهوده تلف شد و تلاشی که نافرجام بود

اصل ِ انتخاب برای هرکسی هست و به نوعی در حال انتخاب هست. هر لحظه و هرجایی

نیازی هم نیست خودت را درگیر انتخابش کنی.. این کار خوبی نیست

فقط همین که خودت باشی و بر افکار و اصول تاکید کنی بهترین راه زندگی است. البته با علم به این موضوع که هر لحظه باید یاد آموخت ، اصلاح شد ، تلاشی علمی و موثر داشت

هرکسی ظرفی دارد مقداری دارد و حدی و جنبه ای. بیش از آن (حتی اگر نیکی هم باشد، سرریز می شود) به اندازه و لیاقت هر کسی باید برایش خواست و کمکش کرد

در کل

نباید در زندگی انسانی دیگر دخالت کرد

همین که خودت باشی ، بهترین نمونه است

و قوی ترین روش

بدرود