این شعار یا جمله ی قشنگ نیست برای لایک کردن! تبریک گفتن، تشویق کردن ؛ فقط حسّ قشنگیه که من دارم

وقتی کتابها و مقالات و دیدگاه های منطقی، معرفتی و ... می خونم ؛ اوج میگیرم ؛ مثل ِ کبوترها پرواز می کنم میرم تو آسمون ِ خودم نقطه میشم. غرق فکر و خیال و نوآوری شدن، رفتن تا اوج ِ رویاها و فرعون ِ خیال شدن؛ طرح مسئله، حل مسئله، پاسخ های پی در پی ، شور شوق امید نور صفا صداقت ، اشک آه غم درد خنده ی ناگهانی، سکوت، سکوت، سکوت و هیچ!

چه سود؟ نمی دانم!

اما هر چه هست ؛ با دنیایی عوضش نمی کنم

هرچی هم می خونی ، می بینی بجای یادگرفتن، می فهمی که چقدر نادانی

خدا سکوت شب را نیافریده برای خوابیدن!! اندیشیدن و خواندن ارزش بالاتری دارد 

آه ای خدا، مرا بِکِش یا بُکُش!







پ.ن :  دوستانی که در فیس بوک هستند می تونند در آدرس زیر مطالب مرا مشاهده نمایند.